Techniki Malowania

 Malowanie proszkowe – polega na nakładaniu naelektryzowanych cząstek (20…100 μm) farby proszkowej na powierzchnię przewodzącą

 np. metalu.

 Osadzona warstwa proszku utrzymuje się na powierzchni malowanego detalu dzięki siłom elektrostatycznym (elektrostatyka, prawo

 Coulomba).

 W malowaniu proszkowym stosuje się dwie podstawowe techniki elektryzacji i nakładania farby proszkowej:

 natrysk elektrostatyczny – metoda wysokonapięciowa 40…100 kV, potocznie zwana „koroną”,

 natrysk elektrokinetyczny – metoda triboelektryzacji, tarciowa, zwana „tribo”.

 Następnie pokryte farbą elementy są nagrzewane do temperatury 140…200 °C, w rezultacie czego proszek ulega stopieniu 

 i polimeryzacji.

 Uzyskana powłoka lakiernicza jest odporna na korozję, chemikalia, wysoką temperaturę i uszkodzenia mechaniczne.

 Podstawowe zalety malowania proszkowego:

 brak emisji rozpuszczalników i rozcieńczalników do środowiska,

 prawie 100% wykorzystanie materiału malarskiego (możliwość odzysku nieosadzonych cząstek proszku),

 znaczne oszczędności energetyczne dzięki możliwości stosowania zamkniętych układów wentylacji,

 otrzymywane powłoki dzięki swojej grubości (60…80 μm) znakomicie maskują niedokładności obróbki mechanicznej.